De ruimtelijke werking van het schilderij wordt in de "Exportserie" aan de hand van het traditionele stilleven op conceptuele wijze, bloot gelegd en geanalyseerd. Door de minimale weergave van slechts één vrucht wordt de gesuggereerde schilderkunstige ondergrond (de afgebeelde tafel als drager van het getoonde object) tot werkelijke ondergrond (het schildersdoek als drager van het beeld)

De 3-dimensionaliteit van het schilderij dient als uitgangspunt voor een onderzoek naarde ruimtelijkheid van het geschilderde object (de vrucht) in relatie tot het licht.

Door de interactie tussen de reflecties en schaduwwerkingen te betrekken op vijf van de zes vlakken, waaruit het schilderij als object bestaat, smelten de voorstelling en het object samen tot één fysiek schilderkundig geheel. Deze wekt de suggestie, zowel in de diepte als in de voorgrond zijn ruimte te willen opeisen.